Artykuł analizuje problematykę odpłatności za polskie normy techniczne, które są przywoływane w przepisach jako obowiązkowe. W ramach sprzeciwu wobec ograniczania jawności standardów, przybliżamy treść normy PN-EN 12109:2003. Dokument ten określa specyficzne wymogi dotyczące projektowania, montażu oraz rygorystycznych badań odbiorczych instalacji kanalizacji podciśnieniowej, kluczowych dla zachowania szczelności i sprawności systemów próżniowych.
W Polsce obowiązuje żelazna zasada: ignorantia iuris nocet – nieznajomość prawa szkodzi. Obywatel ma obowiązek stosować się do przepisów, a państwo ma obowiązek umożliwić mu ich bezpłatne poznanie. Jednak w polskim systemie prawnym istnieje niebezpieczna „szara strefa” – normy techniczne. Aby przełamać tę barierę, udostępniliśmy zbiór wykupionych przez nas norm budowlanych, z których każdy może teraz skorzystać bezpłatnie. O tym, dlaczego zdecydowaliśmy się na ten krok i jakie ma on znaczenie dla praworządności, opowiada dr Piotr Semeniuk w 30. odcinku podcastu.
Fundament nowoczesnej techniki: PN-EN 12109:2003
Norma PN-EN 12109:2003, dotycząca wewnętrznych systemów kanalizacji podciśnieniowej, nie jest jedynie techniczną ciekawostką dla projektantów. To fundament bezpiecznego odprowadzania ścieków w układach wykorzystujących różnicę ciśnień. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wszystkie instalacje sanitarne muszą gwarantować niezawodność i bezpieczeństwo higieniczne.
Punkty 5, 7 i 8 tej normy są kluczowe: określają one rygorystyczne wymagania projektowe, zasady poprawnego montażu oraz procedury badań odbiorczych (w tym testy szczelności próżniowej). Dlaczego zatem dostęp do wiedzy o tym, jak zweryfikować poprawność działania tak czułego systemu, jest ukryty za opłatą?
Problem płatnego dostępu do zaawansowanej technologii
Obecnie Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) traktuje normy jak produkt rynkowy, sprzedając dostęp do nich za niemałe kwoty. Uważamy, że jest to sytuacja niedopuszczalna z kilku powodów:
Kupujesz lub sprzedajesz nieruchomość?
Uniknij kosztownych błędów! W 60 sekund odpowiedz na 5 prostych pytań, a my powiemy Ci, na co uważać!
Publikując poniższe wytyczne wynikające z normy, przywracamy jawność standardom, które decydują o bezawaryjności i higienie w Twoim otoczeniu.
W niniejszej normie określono wymagania (eksploatacyjne) dotyczące systemu oraz główne zasady projektowania i montażu wraz z metodami weryfikacji i prób dla wewnętrznych systemów kanalizacji podciśnieniowej transportujących ścieki bytowo-gospodarcze z gospodarstw domowych, obiektów usługowych i przemysłowych z pominięciem wód opadowych. Załącznik D (informacyjny) zawiera przewodnik z wymaganiami dotyczącymi eksploatacji, projektowania, weryfikacji i zapewnienia jakości, jeżeli są potrzebne takie wymagania w odniesieniu do produktów użytych w systemie. System grawitacyjny, który doprowadza ścieki do systemu kanalizacji podciśnieniowej nie jest objęty tą normą.
Do niniejszej normy europejskiej wprowadzono, drogą datowanego lub niedatowanego powołania, wymagania zawarte w innych publikacjach. Powołania te znajdują się w odpowiednich miejscach w tekście normy, a wykaz publikacji podano poniżej. W przypadku powołań datowanych późniejsze zmiany lub nowelizacje którejkolwiek z wymienionych publikacji mają zastosowanie do niniejszej normy europejskiej tylko wówczas, gdy zostaną wprowadzone do tej normy przez jej zmianę lub nowelizację. W przypadku powołań niedatowanych stosuje się ostatnie wydanie powołanej publikacji.
W niniejszej normie stosuje się następujące definicje, oraz podanymi w normie EN 1085:
3.1 współczynnik α
Zmienny współczynnik używany do obliczania prawdopodobnych statycznych strat ciśnienia w zależności od teoretycznych statycznych strat ciśnienia.
3.2 element wypływowy
Element pomiarowy ścieków odpływających z urządzeń
3.3 część opróżniająca
Zestaw z zaworem opróżniającym i objętością buforową przyjmującą ścieki.
3.4 zawór opróżniający
Zawór, który pozwala na przepływ samych ścieków lub mieszaniny ściekowo-powietrznej do przewodu kanalizacji podciśnieniowej.
3.5 analiza
Ograniczenie wymagań do podstawowych elementów w celu łatwiejszej oceny.
3.6 rurociąg podłączeniowy
Część rurociągu podciśnieniowego łącząca pojedynczą część opróżniającą ze zbiorczym rurociągiem podciśnieniowym.
3.7 automatyczne urządzenie opróżniające (AIU)
Zestaw składający się z zaworu opróżniającego, objętości buforowej, czujnika i sterownika.
3.8 dynamiczne straty ciśnienia
Suma strat spowodowanych bezwładnością, tarciem i wzniesieniem przewodu podczas przepływu wody.
3.9 profil rurociągu
Pionowy przekrój rurociągu podciśnieniowego.
3.10 współczynnik K
Zmienny współczynnik zmniejszający, używany w obliczeniach projektowych w celu uwzględnienia częstotliwości używania urządzeń sanitarnych w różnych typach budynków.
3.11 stosunek powietrze – woda (A/W)
Stosunek objętości powietrza do objętości ścieków przepływających przez część opróżniającą w każdym cyklu roboczym.
3.12 objętość buforowa
Objętość magazynowa części opróżniającej, która dostosowuje dopływ ścieków do przepustowości zaworu opróżniającego.
3.13 przestrzeń reformująca
Dolny punkt profilu rurociągu wykonywany specjalnie w celu wytworzenia kontrolowanego przepływu porcji ścieków.
3.14 porcja ścieków
Wyodrębniona ilość ścieków przepływająca przez przewód podciśnieniowy, całkowicie wypełniając jego przekrój.
3.15 pompa tłoczna
Pompa instalowana w stacji podciśnieniowej w celu dostarczenia ścieków z systemu podciśnieniowego.
3.16 kontrola
Wizualny przegląd projektów, urządzeń lub instalacji.
3.17 statyczne straty ciśnienia
Straty ciśnienia wywołane wzniesieniami przewodu, kiedy system jest w stanie spoczynku.
3.18 wzniesienie rurociągu
Część rurociągu podciśnieniowego, którego dno wznosi się w kierunku przepływu.
3.19 teoretyczne straty statyczne
Straty statyczne spowodowane wszystkimi wzniesieniami rurociągu wypełnionymi wodą.
3.20 podciśnienie
Dowolne ciśnienie mniejsze od ciśnienia atmosferycznego.
3.21 zbiornik podciśnieniowy
Zbiornik połączony z pompą próżniową z przewodami kanalizacji podciśnieniowej i punktami wypływu.
3.22 kanalizacja podciśnieniowa
Transportowanie ścieków w wyniku działania podciśnienia.
3.23 czas powrotu podciśnienia do stanu normalnego
Czas niezbędny, aby podciśnienie w zaworze opróżniającym osiągnęło wartość wymaganą do ponownego zadziałania zaworu.
3.24 wytwornica ciśnienia
Wyposażenie zainstalowane w stacji podciśnieniowej w celu wytworzenia i utrzymywania podciśnienia w rurociągach.
3.25 stacja podciśnieniowa
Obiekt wyposażony w wytwornicę lub wytwornice podciśnienia, punkty wypływu i urządzenia sterujące, może także zawierać zbiornik podciśnieniowy lub retencyjny.
3.26 toaleta podciśnieniowa
Toaleta zawierająca część opróżniającą i urządzenia płuczące.
3.27 sterownik
Urządzenie, które po uruchomieniu przez czujnik poziomu, otwiera wlot zaworu opróżniającego i po przepłynięciu ścieków z powietrzem ponownie zamyka zawór.
3.28 dostępna różnica podciśnienia
Różnica między poziomem podciśnienia w stacji podciśnienia i początkowym podciśnieniem potrzebnym do zadziałania części opróżniającej.
3.29 gotowość do działania
Czas działania systemu kanalizacji podciśnieniowej podzielony przez sumę czasu działania i czasu konserwacji systemu.
3.30 dostarczanie danych
Dostarczanie szczegółowych informacji zgodnych z zakresem wymagań według niniejszej normy.
3.31 prawdopodobne statyczne straty ciśnienia
Teoretyczne statyczne straty ciśnienia pomnożone przez współczynnik prawdopodobieństwa.
3.32 zawór wodny
Zawór kontrolny sterujący otwarciem spuszczania wody w toalecie podciśnieniowej.
System kanalizacji podciśnieniowej jest systemem działającym pod ciśnieniem niższym niż atmosferyczne, w którym:
W niniejszej normie europejskiej system kanalizacji podciśnieniowej podzielono na cztery elementy:
System jest oparty na zasadach transportu przerywanego i natychmiastowego dostępu do podciśnienia. Kiedy zawór opróżniający jest otwarty, różnica między ciśnieniem atmosferycznym a ciśnieniem w przewodzie głównym powoduje przemieszczanie objętości wody wraz z wielokrotną ilością powietrza przez rurociąg podłączeniowy do rurociągu głównego. Podczas tego przepływu powstają duże lokalne różnice ciśnień, które powodują zwiększenie prędkości przepływu wody w najbliższym otoczeniu. Podczas gdy ciśnienie wyrównuje się a powietrze przepływa przez system, następuje cykliczne przyspieszenie przepływu kilkunastu oddzielnych porcji wody, które były gromadzone w najniższych punktach sieci. Przepływ wody zachodzi w obu kierunkach, ale końcowy kierunek przepływu wody zależy od spadku przewodu.
Po kilku powtarzających się przemieszczeniach porcji ścieków, powietrze traci większość swojej energii kinetycznej i nie może powodować dalszego pompowania. Dla systemów wewnątrz budynków długość transportowa ścieków jest zwykle w zasięgu działania każdej części opróżniającej. Dla systemów o większej długości zawory opróżniające powinny współpracować ze sobą w celu zapewnienia niezbędnego pompowania.
Aby system kanalizacji podciśnieniowej działał sprawnie, niezbędne jest cykliczne wytwarzanie dużych przyspieszeń przepływu ścieków i osiąganie prędkości samooczyszczania bez użycia nadmiernych ilości energii.
Uwaga: System kanalizacji podciśnieniowej NIE jest odwrotnością systemu ciśnieniowego, w którym cała objętość wody jest przemieszczana jednocześnie.
5.1 Postanowienia ogólne
Ogólne wymagania dotyczące systemu kanalizacji podciśnieniowej są określane takimi elementami projektowania, jak:
Ocena ogólnych wymagań – patrz punkt 12.
5.2 Bezpieczeństwo i zdrowie
Ogólne zasady zachowania bezpieczeństwa i zdrowia są następujące:
Potencjalne niebezpieczeństwa, stwierdzane doświadczalnie lub analitycznie, powinny być eliminowane lub kontrolowane w następującej kolejności:
Stosuje się następujące wymagania bezpieczeństwa:
Stosuje się następujące wymagania dotyczące zdrowia:
5.3 Gotowość do działania
Gotowość do działania systemu, części systemu lub części składowych jest wyrażona jako: gotowość do działania = godziny pracy / godziny pracy + godziny konserwacji
Gotowość do działania systemu powinna być wyszczególniona jako część projektu.
Wysoka gotowość do działania oznacza:
Systemy powinny być tak zaprojektowane, żeby można było wyizolować źle działające odgałęzienia sieci lub podsystemy. Dla każdego systemu lub podsystemu należy określić maksymalną liczbę części opróżniających.
Uszkodzenie jednej części opróżniającej nie może wywierać wpływu na działanie sąsiednich części opróżniających lub toalet. Jeżeli nie można tego osiągnąć, powinna istnieć możliwość ręcznego odizolowania każdej części opróżniającej w celu zatrzymania przepływu powietrza. Procedura taka powinna być zawarta w instrukcjach eksploatacji i użytkowania. Żaden cykl działania zaworu nie może zajmować przewodu przez dłuższy czas, nie przekraczający zwykle 10 sekund, aby nie zatrzymywać działania innych części.
5.4 Niezawodność
Niezawodność systemu wyrażona jako liczba awarii w roku, jest w dużej mierze zależna od liczby cykli włączania zaworu wykonywanych podczas tego okresu. Prognoza niezawodności systemu powinna być wykonana jako część projektu systemu i powinna zawierać:
5.5 Łatwość utrzymywania w ruchu
Łatwość utrzymywania w ruchu systemu wywiera wpływ nie tylko na koszty użytkowania, ale także na gotowość systemu do działania. Jako części projektu systemu powinny być również uwzględnione następujące aspekty:
5.6 Kontrola hałasu i zapachu
5.6.1 Hałas
Dostawca elementów systemu powinien być odpowiedzialny za określenie dopuszczalnego poziomu hałasu i metod jego kontroli. System powinien być zaprojektowany, skonstruowany i wykonany w taki sposób, aby nie występował nadmierny hałas. Uwaga: Poziom hałasu zależy od podciśnienia wymaganego przez system.
5.6.2 Kontrola zapachu
System powinien być zaprojektowany, wykonany i użytkowany w taki sposób, aby nie występowały nieprzyjemne zapachy.
5.7 Ekonomika energetyczna
Zużycie energii, nawet na normalnym poziomie, powinno być uwzględniane podczas planowania i projektowania systemu. Zużycie energii może być zmniejszone przez:
5.8 Odporność ogniowa
System i wszystkie części składowe powinny być zaprojektowane z uwzględnieniem bezpieczeństwa ogniowego.
6.1 Wypływ ścieków
System powinien być zdolny do zebrania i odprowadzenia ścieków ze wszystkich przyłączonych urządzeń, przetransportowania ich do stacji podciśnieniowej i skierowania ich do docelowego systemu kanalizacji. Jego przepustowość powinna być wystarczająca do działania w każdych warunkach, zarówno przy małych jak i obliczeniowych wielkościach przepływu, a także przy przepływach określonych podczas testowania systemu w zgodnie z załącznikiem B (normatywnym).
6.2 Podciśnienie w przewodach końcowych
Zalecana minimalna wielkość podciśnienia powinna być utrzymywana podczas normalnych warunków pracy w każdej części opróżniającej, z pominięciem okresów podczas powrotu do normalnego podciśnienia. Uwaga: Niektóre systemy nie działają przez kilka minut podczas opróżniania zbiornika.
6.3 Czas odtwarzania podciśnienia
Zdolność do transportowania powietrza powinna być taka, ażeby czas odtwarzania podciśnienia w każdej części opróżniającej był dostatecznie krótki i nie powodował przepełnienia automatycznych części opróżniających lub nie powodował niedogodności związanych z powolnym spływem z toalet. Dla systemu kanalizacji podciśnieniowej powinien być określony maksymalny dopuszczalny czas opóźnienia.
6.4 Automatyczne załączanie
Po awarii zasilania system powinien mieć zdolność do automatycznego wznowienia działania w określonym czasie, nawet w przypadku, gdyby wszystkie automatyczne zawory opróżniające były napełnione ściekami a wszystkie toalety podciśnieniowe czekały na opróżnienie. Zaleca się określanie dopuszczalnego czasu wznowienia działania całego systemu. Czas ten zależy od wielkości systemu i wydajności stacji podciśnieniowej. Projektant jest zobowiązany do obliczenia dopuszczalnego czasu ponownego uruchomienia, chyba że został on określony w danych technicznych systemu.
7.1 Postanowienia ogólne
Projektant jest zobowiązany do upewnienia się, czy odpływy z systemu kanalizacji podciśnieniowej nie wpływają niekorzystnie na odbierający ścieki system kanalizacji. UWAGA: Przepisy krajowe lub regionalne mogą wymagać uwzględnienia innych stosownych dokumentów. Projektant powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne informacje o przyszłej rozbudowie lub modyfikacjach systemu w celu uniknięcia w przyszłości problemów związanych z funkcjonowaniem systemu. Projektant powinien przechowywać wszystkie swoje obliczenia, materiały wyjściowe do projektowania, zastosowane metody obliczeniowe i rysunki, które były podstawą do obliczeń, tak aby były dostępne dla właściciela systemu lub jego przedstawiciela. Patrz punkt 11.3.
7.2 Statyczne straty ciśnienia
System powinien być tak zaprojektowany, aby prawdopodobne statyczne straty ciśnienia podczas całego czasu pracy systemu były mniejsze od dostępnej różnicy podciśnienia tj. różnicy między podciśnieniem systemu a podciśnieniem początkowym potrzebnym do działania części opróżniających. Jeżeli teoretyczne statyczne straty ciśnienia na drodze od stacji próżniowej do dowolnej części opróżniającej są większe niż dostępna różnica podciśnienia, lecz prawdopodobne statyczne straty ciśnienia są mniejsze, powinno się zwrócić szczególną uwagę, aby system działał na całej długości przy wszystkich warunkach przepływu. W tym celu mogą być potrzebne specjalne pomiary w celu upewnienia się, że system będzie mógł zawsze zadziałać ponownie w sposób automatyczny i mieć zdolność do odtworzenia podciśnienia po załączeniu, po awarii elektrycznej lub mechanicznej.
Prawdopodobne statyczne straty ciśnienia są obliczane zgodnie z równaniem (2)
Statyczne straty ciśnienia - równaniegdzie:
Statyczne straty ciśnienia nie są odzyskiwane podczas grawitacyjnego przemieszczania się ścieków. Teoretyczne statyczne straty ciśnienia są uzyskiwane, kiedy α=1, w przypadku gdy wszystkie wzniesienia przewodów są napełnione do ich poziomu przelania. Przypadek taki zdarza się niezwykle rzadko. Współczynnik α wskazuje do jakiego poziomu spodziewane jest napełnienie wzniesienia przewodu wodą. Zwykle α ≤ 1 i zmniejsza się wraz ze wzrostem stosunku powietrze-woda. Współczynnik α jest podawany przez dostawcę systemu.
7.3 Strumień przepływu ścieków
Jeżeli nie podano inaczej, spodziewane natężenie przepływu ścieków powinno być obliczone metodą rachunku prawdopodobieństwa dla systemów kanalizacji grawitacyjnej. Patrz załącznik C (normatywny) i prEN 12056-2. Jednostka odpływu (DU) dla zastosowanych w projekcie toalet podciśnieniowych, podciśnieniowych pisuarów lub innych urządzeń oszczędzających wodę powinna być podana przez producenta.
7.4 Dynamiczne straty ciśnienia
System powinien być tak zaprojektowany, aby dynamiczne straty ciśnienia dla przewodu, przy przepływie obliczeniowym, liczone od stacji podciśnieniowej do końca przewodu były mniejsze niż dostępna różnica podciśnienia. Całkowita dynamiczna strata ciśnienia jest sumą strat wywołanych tarciem, wysokości wzniesień przewodów i strat wywołanych przyspieszeniem. Straty ciśnienia powstałe w wyniku tarcia są zwykle obliczane na podstawie wielkości strat tarcia przy przepływie całym przekrojem przewodu, uwzględnieniem dwufazowego współczynnika przepływu. Współczynnik ten wzrasta wraz ze wzrostem stosunku powietrze-woda. Straty ciśnienia wywołane wzniesieniami przewodów i wielkością przyspieszenia zmniejszają się wraz ze wzrostem stosunku powietrze-woda.
7.5 Odtwarzanie podciśnienia
Projekt systemu powinien uwzględniać nieustalony charakter przepływu w przewodach. Dlatego średnice i profile rurociągów oparte na obliczeniach statycznych i dynamicznych strat ciśnienia mogą być zmieniane w celu osiągnięcia krótszych czasów odtwarzania podciśnienia. Ostateczna korekta opiera się na doświadczeniu projektanta. Uwaga: Oczekiwany czas odtwarzania podciśnienia powinien być znacznie krótszy niż obliczony czas zatrzymania cieczy w objętości buforowej podczas projektowania warunków przepływu. Stosowana zwykle wartość czasu odtwarzania podciśnienia wynosi 1/3 czasu zatrzymania cieczy przy szczytowej wartości przepływu.
7.6 Systemy sterowania
Systemy sterowania powinny być przynajmniej tak zaprojektowane, aby umożliwiały utrzymanie próżni w zalecanych granicach i powinny jednocześnie chronić urządzenia przed zalaniem lub pracą na sucho. Systemy sterowania powinny umożliwiać automatyczne uruchomienie urządzeń po awarii zasilania (patrz p 6.4).
7.7 Monitoring systemu
Monitoring systemu powinien być przynajmniej tak zaprojektowany, aby umożliwiał wykrywanie i sygnalizowanie nieprawidłowego poziomu cieczy lub wielkości podciśnienia, nieprawidłowego czasu pracy wytwornicy podciśnienia i większych awarii urządzeń.
Przed rozpoczęciem montażu urządzeń powinny być dostarczone szczegółowe informacje np. rysunki, wykazy części, instrukcje montażu. Instrukcje powinny być napisane w języku kraju, gdzie jest wykonywany montaż. Montaż powinien być przeprowadzony zgodnie z dostarczonymi rysunkami. Jeżeli są konieczne odstępstwa od projektu z powodu nieprzewidzianych okoliczności, wykonawca powinien poinformować o tym projektanta. Jeżeli odcinek przewodu nie jest odcinkiem jego wzniesienia, jakiekolwiek odstępstwa od zaprojektowanego profilu przewodu nie powinny wywoływać przepływów zwrotnych. Umocowania powinny być trwale osadzone na przewodzie i zakotwiczone do konstrukcji budynku celem zapobieżenia występowaniu wibracji i hałasu.
Wszystkie przewody powinny być pewnie umocowane w następujących miejscach:
Należy przewidzieć dostęp dla obsługi zaworów odcinających, rewizji, zaworów zwrotnych i części opróżniających. Próba szczelności systemu powinna być przeprowadzona zgodnie z procedurami testowymi zawartymi w załączniku B (normatywnym).
9.1 Postanowienia ogólne
Badania komisyjne powinny wchodzić w zakres procesu odbioru systemu. Wszystkie wymagania według rozdziałów od 5 do 8 powinny zostać określone w rozdziale 11 i w załączniku A (normatywnym). Przed końcowym zatwierdzeniem, osoby odpowiedzialne za badania komisyjne powinny upewnić się, że odpowiednio napisane instrukcje konserwacji i użytkowania całego systemu zostały przekazane eksploatatorowi. Właściciel systemu powinien mieć rysunki konstrukcyjne całego systemu.
9.2 Badania odbiorcze
Badania komisyjne powinny być przeprowadzone dla całego systemu lub jego części, po uruchomieniu i wyregulowaniu systemu. Badania komisyjne powinny umożliwić weryfikację wymagań eksploatacyjnych systemu. Procedury badań są zawarte w załączniku B (normatywnym).
Do każdego systemu powinny być dołączone szczegółowe instrukcje konserwacji i użytkowania (OMM). Instrukcje powinny być napisane w języku kraju, w którym system będzie użytkowany. Instrukcje powinny ustalać konieczne zabiegi konserwacyjne, narzędzia i części zapasowe. Instrukcje powinny zawierać także zasady bezpiecznej obsługi zainstalowanych urządzeń.
11.1 Postanowienia ogólne
Zgodność z wymaganiami powinna być określona podczas wszystkich faz projektowania, tj. planowania, projektowania, budowy i montażu. Metody weryfikacji zgodności zostały streszczone w załączniku A (normatywnym). Analizy przeprowadzonych badań, wyniki i inne dokumenty konieczne do weryfikacji zgodności z wymaganiami powinny być zamieszczone w raporcie dotyczącym weryfikacji. Raport dotyczący weryfikacji powinien zawierać przynajmniej:
Jeżeli weryfikacja odbywa się na podstawie badań, raport z badań powinien przynajmniej zawierać:
Właściciel systemu lub jego przedstawiciel powinien być świadkiem przeprowadzonych badań weryfikacyjnych. Procedury weryfikacyjne znajdują się w załączniku B (normatywnym).
11.2 Wymagania eksploatacyjne
Weryfikacja wymagań eksploatacyjnych systemu (patrz rozdział 6) powinna być wykonana podczas badań i jest na ogół częścią badania komisyjnego systemu. Z wyjątkiem sytuacji, gdzie ma miejsce częściowe oddanie systemu do użytkowania, wymagania eksploatacyjne systemu powinny być zweryfikowane po zakończeniu montażu całego systemu i wtedy kiedy parametry systemu są wyregulowane. Patrz załącznik B (normatywny) dla procedur badań.
11.3 Wymagania projektowe
Zgodność z wymaganiami projektowymi (patrz rozdzial 7) jest zwykle weryfikowana przez analizę i przedstawienie danych (rysunków itp.) podczas pełnego przeglądu projektu. UWAGA: Przegląd projektu może być wykonywany etapami, ale powinien być zakończony przed zakupem urządzeń i rozpoczęciem budowy. Wymagania, które nie mogą być w pełni weryfikowane aż do momentu rozruchu systemu, powinny być sprawdzone podczas badania komisyjnego systemu zgodnie z tablicą wymagań weryfikacyjnych (patrz załącznik A (normatywny)). Dostawca może dodatkowo wymagać weryfikacji pewnych parametrów za pomocą badań.
11.4 Wymagania montażowe
Zgodność z wymaganiami montażowymi (patrz rozdział 8) jest częściowo weryfikowana podczas badań i kontroli podczas wykonywania prac montażowych. Ostateczna weryfikacja stanowi część badania komisyjnego systemu. Kontrole powinny weryfikować zgodność z rysunkami projektowymi oraz spełnienie wszystkich wyszczególnionych wymagań montażowych, a w szczególności:
Badania szczelności powinny być wykonane zgodnie z procedurami zawartymi w załączniku B (normatywnym).
Podstawowe parametry eksploatacyjne systemu tj. parametry określone na podstawie głównych założeń projektowych (patrz rozdział 5) podlegają ocenie przez dłuższy okres pracy systemu. Praktyczny okres oceny wynosi, jeżeli nie uzgodniono inaczej, od wykonanego badania komisyjnego do końca uzgodnionego okresu gwarancyjnego. W celu umożliwienia wykonania oceny zaleca się aby eksploatator systemu przechowywał zapisy dotyczące wydajności, awarii (ich przyczyny, rodzaje i skutki), napraw, czasu i kosztów konserwacji, oszczędności, zużycia energii itd.Dostawca systemu powinien przedstawić procedury i zasady przechowywania danych o systemie.
Kontrola jakości systemu jest przeprowadzana podczas badania komisyjnego (patrz rozdział 9) i podczas oceny podstawowych parametrów eksploatacyjnych systemu (patrz rozdział 12).
Zapraszamy do wysłuchania 30. odcinka podcastu Pewny Lokal.
Dowiedz się, jak zaoszczędzić czas i nerwy na odbiorze technicznym.
Działamy na terenie całej Polski.
Możemy wykonać odbiór mieszkania w dowolnym terminie.
Audyty wykonują przeszkoleni inżynierowie i inspektorzy.
Ustandaryzowane odbiory mieszkań według sprawdzonego schematu.
Doświadczenie z setek audytów technicznych i prawnych w jednym miejscu.
Zobacz, z jakimi przykładowymi problemami spotkał się inżynier Karol podczas odbiorów nieruchomości
Audyt nieruchomości to nie tylko równe posadzki i bezpieczne instalacje.
Kliknij na ikonę 
żeby dowiedzieć się
więcej o usłudze!
797 014 014
Rezerwuj usługę
