Artykuł analizuje problematykę odpłatności za polskie normy sanitarne, które są przywoływane w rozporządzeniach jako obowiązkowe. W ramach protestu przeciwko ograniczaniu jawności prawa, przybliżamy kluczowe wymagania normy PN-EN 1717:2003. Dokument ten określa zasady ochrony wody pitnej przed zanieczyszczeniem zwrotnym, klasyfikując rodzaje zagrożeń oraz dobór odpowiednich urządzeń zabezpieczających.
W Polsce obowiązuje żelazna zasada: ignorantia iuris nocet – nieznajomość prawa szkodzi. Obywatel ma obowiązek stosować się do przepisów, a państwo ma obowiązek umożliwić mu ich bezpłatne poznanie. Jednak w polskim systemie prawnym istnieje niebezpieczna "szara strefa" – normy techniczne. Aby przełamać tę barierę, udostępniliśmy zbiór wykupionych przez nas norm budowlanych, z których każdy może teraz skorzystać bezpłatnie. O tym, dlaczego zdecydowaliśmy się na ten krok i jakie ma on znaczenie dla praworządności, opowiada dr Piotr Semeniuk w 30. odcinku podcastu.
Fundament higieny: PN-EN 1717:2003
Norma PN-EN 1717:2003, dotycząca ochrony przed wtórnym zanieczyszczaniem wody w instalacjach wodociągowych, nie jest jedynie dobrowolną wskazówką dla pasjonatów techniki. Jest ona fundamentem bezpieczeństwa sanitarnego. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, instalacje wodociągowe muszą być zaprojektowane i wykonane tak, aby wykluczyć możliwość wtórnego zanieczyszczenia wody. Stosowanie tej normy jest niezbędne, aby zapobiec groźnemu zjawisku przepływu zwrotnego, który może wprowadzić ścieki lub substancje chemiczne do sieci wody pitnej.
Dlaczego zatem dostęp do wiedzy o tym, jak chronić zdrowie publiczne, kosztuje?
Problem płatnego dostępu do bezpieczeństwa
Obecnie Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) traktuje normy jak produkt rynkowy, sprzedając dostęp do nich za niemałe kwoty. Uważamy, że jest to sytuacja niedopuszczalna z kilku powodów:
Kupujesz lub sprzedajesz nieruchomość?
Uniknij kosztownych błędów! W 60 sekund odpowiedz na 5 prostych pytań, a my powiemy Ci, na co uważać!
1. Normy to prawo techniczne: W momencie, gdy rozporządzenie (akt prawny) odwołuje się do konkretnej normy, staje się ona integralną częścią systemu prawnego. Ukrywanie zasad zabezpieczania sieci wodociągowej przed skażeniem za płatną barierą to uderzenie w zasady demokratycznego państwa prawnego.
2. Bariera dla obywatela i specjalisty: Inżynier, student, a przede wszystkim świadomy lokator, który chce sprawdzić, czy w jego bloku zamontowano odpowiednie zawory antyskażeniowe, musi zapłacić za dostęp do wytycznych, które państwo uznało za obowiązkowe. To prywatyzacja zysków z wiedzy, która powinna służyć bezpośrednio bezpieczeństwu zdrowotnemu.
3. Brak transparentności: Deweloperzy i wykonawcy często korzystają z faktu, że przeciętny obywatel nie zna treści norm dotyczących np. kategorii płynów i wymaganych zabezpieczeń. Darmowy dostęp do tych danych to jedyne narzędzie, które pozwala realnie kontrolować jakość instalacji sanitarnych w oddawanych mieszkaniach.
Publikując poniższe założenia normy, przywracamy jawność standardom, które bezpośrednio wpływają na jakość wody w Twoim kranie, a tym samym na Twoje zdrowie i życie.
Niniejsza norma dotyczy środków stosowanych w celach zapobiegania zanieczyszczeniu wody pitnej podczas korzystania z niej wewnątrz posesji i ogólnych wymagań dotyczących urządzeń zabezpieczających przed zanieczyszczeniem przez przepływ zwrotny.
Wytyczne ochrony higienicznej opisane w niniejszej normie mają zastosowanie we wszystkich normach dotyczących systemów lub urządzeń podłączonych do wewnętrznych układów zaopatrzenia w wodę pitną. Niniejsza norma określa minimalne wymagania stosowane w normach wyrobu dotyczących zespołów zabezpieczających. Normy wyrobu stosowane są w celu uszczegółowienia wymagań dotyczących urządzeń. W przypadku urządzeń będących nowymi rozwiązaniami, w przypadku braku normy wyrobu stosowana jest niniejsza norma jako odniesienie w celu określenia wymagań dotyczących tych urządzeń.
Do niniejszej normy europejskiej wprowadzono, drogą datowanego lub niedatowanego powołania, postanowienia zawarte w innych publikacjach. Te powołania normatywne znajdują się w odpowiednich miejscach w tekście normy, a wykaz publikacji podano poniżej. W przypadku powołań datowanych późniejsze zmiany lub nowelizacje którejkolwiek z wymienionych publikacji mają zastosowanie do niniejszej normy europejskiej tylko wówczas, gdy zostaną wprowadzone do tej normy przez jej zmianę lub nowelizację. W przypadku powołań niedawanych stosuje się ostatnie wydanie powołanej publikacji (łącznie ze zmianami). PrEN 806, Specification for installations inside buildings conveying water for human consumption.
W niniejszej normie zastosowano następujące terminy i definicje:
3.1 przerwa powietrzna na spuście
Swobodna przestrzeń pomiędzy najniższym punktem przelewu, odpływu bądź króćca spustowego odprowadzającego wodę z urządzenia a najwyższym punktem urządzenia, do którego woda ta dopływa.
3.2 przerwa powietrzna
Fizyczna szczelina pomiędzy najniższym punktem otworu wlotowego wody a najwyższym lub krytycznym poziomem urządzenia, instalacji lub otworu wlotowego powietrza znajdującego się w układzie hydraulicznym instalacji.
3.3 wlot powietrza
Otwór zaprojektowany w celu wprowadzenia powietrza atmosferycznego do układu hydraulicznego instalacji.
3.4 urządzenie, wyposażenie
Urządzenie, w którym woda pitna jest wykorzystywana oraz/lub przetwarzana, np. podgrzewacz wody, urządzenie dozujące chemikalia, ekspres do kawy, płuczka ustępowa.
3.5 przepływ zwrotny
Ruch cieczy w instalacji z kierunku odpływu w kierunku dopływu.
3.6 urządzenie zabezpieczające przed przepływem zwrotnym
Urządzenie służące zabezpieczeniu wody pitnej przed zanieczyszczeniem w wyniku przepływu zwrotnego.
3.7 zanieczyszczenie
Efekt w postaci zabrudzenia, skażenia lub zainfekowania, będący wynikiem wprowadzenia zanieczyszczenia poprzez kontakt bezpośredni lub poprzez powstanie mieszaniny
3.8 rozłączenie
Przerwa w układzie hydraulicznym, tworząca pomiędzy dwoma obszarami strefę o ciśnieniu atmosferycznym, gdzie w jednym obszarze znajduje się lub przepływa woda pitna (obszar dopływu), a w drugim znajduje się lub przepływa inny płyn (obszar odpływu).
3.9 wykorzystanie do celów bytowo-gospodarczych
Dowolne wykorzystywanie wody w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych:
3.10 odpływ
Kierunek, w którym płynie woda w normalnych warunkach eksploatacji.
3.11 instalacja wodociągowa
System wodociągowy zlokalizowany na odpływie za punktem dostawy wody określonym przez służby wodociągowe lub przepisy.
3.12 rodzina zabezpieczeń
Podstawowe kryterium podziału urządzeń zabezpieczających przed przepływem zwrotnym.
3.13 płyn
Ciało, którego dowolną zmianę postaci geometrycznej można wywołać siłami znikomo małymi. Płyny dzieli się na ciecze oraz gazy.
3.14 poziomy cieczy
3.14.1 poziom krytyczny
Poziom geometryczny lub piezometryczny cieczy w dowolnym miejscu urządzenia osiągany w dwie sekundy po zamknięciu dopływu wody począwszy od poziomu maksymalnego awaryjnego.
3.14.2 poziom maksymalny roboczy
W systemach typu otwartego jest to maksymalny poziom cieczy, a w systemach ciśnieniowych jest to maksymalna możliwa wysokość ciśnienia.
3.14.3 poziom maksymalny awaryjny
Najwyższy poziom geometryczny lub piezometryczny cieczy w dowolnym miejscu urządzenia podczas pracy ciągłej w warunkach awaryjnych, zgodnie z opisem w dokumentacji technicznej urządzenia.
3.15 LD50
Ilość substancji lub jej mieszaniny, której jednorazowe wchłonięcie drogą doustną lub od matki spowoduje po 15 dniach (jest to czas wymagany w celu uwzględnienia ewentualnego opóźnienia działania) śmierć 50 ze 100 zwierząt poddanych próbie.
3.16 wykorzystanie do celów innych niż bytowo-gospodarcze
Wszelkie zastosowania związane z zawodową działalnością przemysłową, handlem, rolnictwem, służbą zdrowia, itp., a także wszelkie zastosowania związane z użytkowaniem prywatnych lub publicznych basenów kąpielowych oraz łaźni publicznych.
3.17 przelew
Naturalny odpływ nadmiaru płynu z urządzenia po osiągnięciu pewnego poziomu.
3.18 punkt czerpalny
Punkt, z którego woda pobierana jest przez użytkownika bezpośrednio lub poprzez podłączone urządzenie.
3.19 zanieczyszczenie wody pitnej
Jakiekolwiek obniżenie jakości wody pitnej.
3.20 punkt zabezpieczenia
Punkt (miejsce) w układzie wodociągowym, gdzie jest zamontowany zespół zabezpieczający.
3.21 zespół zabezpieczający
Urządzenie hydrauliczne lub kombinacja urządzenia z innymi elementami wyposażenia hydraulicznego stanowiące zabezpieczenie przed przepływem zwrotnym.
3.22 typ zabezpieczenia
Kryterium podziału urządzeń zabezpieczających należących do danej rodziny według określonej zasady działania.
3.23 dopływ
Kierunek, z którego dopływa woda w normalnych warunkach eksploatacji.
Instalacje wodociągowe opisane w prEN 806, niezależnie od sposobu zaprojektowania bądź konstrukcji, nie powinny powodować zanieczyszczenia publicznych lub prywatnych systemów zaopatrzenia w wodę pitną poprzez osad, szkodliwą wodę bądź jakąkolwiek niepożądaną substancję.
Przepływ zwrotny wody zużytej
Jakość dostarczanej wody może zostać obniżona, jeśli do instalacji wodociągowej wpłynie z powrotem woda zużyta.
Połączenie z obcą instalacją
W miejscu, gdzie następuje mieszanie się wody wodociągowej z wodą pochodzącą z dowolnego innego źródła, instalacja wodociągowa powinna być zabezpieczona swobodną przerwą powietrzną. Sieć wody niezdatnej do picia lub wątpliwej jakości powinna zostać oddzielona a cała instalacja odpowiednio oznakowana (np. innym kolorem przewodów). Punkty czerpalne wody niezdatnej do picia lub wątpliwej jakości powinny być wyraźnie oznakowane tabliczkami ostrzegawczymi.
Wpływ czynników zewnętrznych
Zbiorniki wody pitnej, przewody wodociągowe i zespoły zabezpieczające powinny być chronione przed zanieczyszczeniem pochodzącym od czynników zewnętrznych. Zabrania się wykorzystywania instalacji wodociągowej do transportu innych czynników niż woda pitna (gazu, sprężonego powietrza, powietrza z układów wentylacyjnych, pary, chemikaliów, wody stosowanej w urządzeniach grzewczych, wody obiegowej, wód opadowych lub spływowych, ścieków itp.). W przypadku istnienia prawdopodobieństwa, że podczas działania zgodnego z przepisami jakakolwiek substancja zanieczyszczająca może przedostać się przez zespół zabezpieczający (np. przerwę powietrzną lub wlot powietrza) do instalacji wodociągowej, należy przewidzieć stosowne środki zapobiegawcze.
Materiały
Materiały stosowane w instalacjach wodociągowych, łącznie z materiałami zespołów zabezpieczających mające kontakt z wodą pitną, powinny spełniać wymagania norm europejskich i kryteria krajowych dopuszczeń, a także/lub krajowych ograniczeń stosowania, obowiązujących obecnie w UE oraz EFTA. Materiały te powinny być wzajemnie nieagresywne w środowisku przepływającej wody oraz innych płynów i substancji, z którymi mogą mieć możliwość kontaktu.
Stagnacja wody
Stagnacja wody w instalacji może spowodować obniżenie jakości wody w wyniku znaczącego stężenia substancji rozpuszczonych lub substancji w zawiesinie oraz rozwoju bakterii. Stopień pogorszenia jakości zależy od zastosowanych materiałów, jakości wody, temperatury (np. w przewodach prowadzonych przez kotłownię) i czasu trwania wody w bezruchu. Ze względów higienicznych konieczne jest płukanie instalacji po okresach bezruchu wody. Fragmenty instalacji, z których korzysta się rzadko lub przez krótki okres, powinny być po wykorzystaniu odizolowane oraz przepłukane przed ponownym wprowadzeniem ich do eksploatacji. Przewody niewykorzystywane należy odłączyć od instalacji wodociągowej.
Szkodliwość wywołana nieodpowiednią lub niewłaściwą konserwacją
Każda niedostateczna lub niewłaściwa konserwacja instalacji wodociągowej, łącznie z urządzeniami zabezpieczającymi przed przepływem zwrotnym, może spowodować obniżenie jakości wody. Należy przeprowadzać regularną konserwację zespołów zabezpieczających. Ich prawidłowe funkcjonowanie należy regularnie kontrolować zgodnie z krajowymi bądź lokalnymi postanowieniami.
5.1 Uwagi ogólne
Przepływ zwrotny płynu do instalacji wodociągowej może wystąpić wskutek:
a) zalewarowania zwrotnego: poprzez wytworzenie się częściowej próżni (spadku ciśnienia) w instalacji wodociągowej (np. w wyniku zamknięcia lub otwarcia zasuwy, pęknięcia przewodu, pracy pompy hydroforowej, nadmiernego zapotrzebowania wody w części systemu, awaryjnego poboru wody z hydrantu pożarowego);
b) przepływu zwrotnego ciśnieniowego: jako wynik przeciwciśnienia zwrotnego mającego swoje źródło w systemie znajdującym się poza instalacją wodociągową, w którym ciśnienie przewyższa ciśnienie w instalacji wodociągowej.
Aby doszło do powstania przepływu zwrotnego powinny być spełnione dwa warunki:
a) Możliwy jest kontakt poprzez fizyczne zmieszanie wody pitnej z innym płynem;
b) w danym punkcie instalacji występuje różnica ciśnień zmieniająca normalny kierunek przepływu.
W przypadku poszukiwania wspólnego zabezpieczenia dla kilku układów hydraulicznych znajdujących się w obrębie jednego systemu wodociągowego, należy rozpatrzyć parametr techniczny oznaczający najwyższe ryzyko przy najniekorzystniejszej kategorii płynu ze wszystkich połączonych układów.
Analizując istniejącą bądź projektowaną instalację uzyskuje się informacje o charakterystyce instalacji oraz o kategoriach płynów. Wynikiem tej analizy jest umieszczenie znaku krzyżyka w odpowiednim polu matrycy instalacji (patrz tablica 1).
Dla instalacji specjalnych, charakteryzujących się wyjątkowym ryzykiem, mogą być rozpatrywane dodatkowe parametry techniczne. W sytuacji braku możliwości kontroli należy założyć największe ryzyko.
5.2 Określenie kategorii płynów, które mają lub mogą mieć kontakt z wodą pitną
W normalnych zastosowaniach płyny, które mają lub mogą mieć kontakt z wodą pitną sklasyfikowane są w pięciu kategoriach określonych poniżej.
W przypadkach występowania znikomych stężeń lub znacznych ilości substancji, może być wskazane ponowne zdefiniowanie miary bezpieczeństwa.
5.2.1 Kategoria 1
Woda wypływająca bezpośrednio z sieci wodociągowej przeznaczona do użytkowania przez człowieka dla celów konsumpcyjnych.
5.2.2 Kategoria 2
Płyn nie stanowiący zagrożenia dla zdrowia człowieka. Płyn uznawany za zdatny do konsumpcji przez człowieka, łącznie z wodą pochodzącą z instalacji wodociągowej, gdzie mogły nastąpić zmiany w smaku, zapachu, barwie lub temperaturze (na skutek podgrzania lub schłodzenia).
5.2.3 Kategoria 3
Płyn stanowiący pewne zagrożenie dla zdrowia człowieka z uwagi na obecność jednej lub wielu substancji szkodliwych 1).
1) Granicą pomiędzy kategorią 3 i 4 jest wielkość dawki substancji szkodliwych LD 50 = 200 mg/kg wagi ciała, zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej 93/21 EEC z 27 kwietnia 1993 r.
5.2.4 Kategoria 4
Płyn stanowiący zagrożenie dla zdrowia człowieka z uwagi na obecność jednej lub wielu substancji toksycznych lub bardzo toksycznych 1) albo jednej lub wielu substancji radioaktywnych, mutagennych bądź rakotwórczych.
5.2.5 Kategoria 5
Płyn stanowiący zagrożenie dla zdrowia człowieka z uwagi na obecność substancji mikrobiologicznych bądź wirusowych.
5.3 Określenie charakterystyki instalacji
5.3.1 Ciśnienie
Dla każdego układu hydraulicznego zlokalizować pożądany lub istniejący punkt lub punkty, które należy zabezpieczyć, a jeśli jest to niemożliwe, punkt podłączenia urządzenia do instalacji wodociągowej. Następnie określić najwyższy roboczy poziom wody w instalacji. Następnie stwierdzić, czy punkt zabezpieczenia (istniejący lub przewidywany) lub, jeśli nie jest to możliwe, punkt podłączenia urządzenia do instalacji wodociągowej znajduje się pod wpływem ciśnienia atmosferycznego (p = atm) czy też ciśnienia większego od ciśnienia atmosferycznego (p > atm):
5.3.2 Podłączenia
Wszystkie podłączenia traktuje się jako stałe.
5.3.3 Zmniejszenie ryzyka
Zasadę zmniejszonego ryzyka dopuszcza się tylko w odniesieniu do konkretnych urządzeń mających zastosowanie dla celów bytowo-gospodarczych wyszczególnionych w rozdziale 6 i zgodnych z 3.9.
5.4 Oddzielenie przegrodami pojedynczymi i podwójnymi
Oddzielenie pojedynczą przegrodą składa się z pojedynczej stałej i szczelnej przegrody lub korpusu, która po jednej stronie ma możliwość kontaktu z wodą pitną a po drugiej stronie z innym płynem. Oddzielenie podwójną przegrodą składa się przynajmniej z dwóch stałych i szczelnych przegród lub korpusów, tworzących neutralną strefę pośrednią pomiędzy wodą pitną po jednej stronie a innym płynem po drugiej stronie.
Strefa pośrednia może być zaprojektowana w dwojaki sposób:
5.4.1 Zasady postępowania
5.4.1.1 Zabezpieczenie przed przepływem zwrotnym
Płyny kategorii 2 lub 3 mogą być oddzielone od wody pitnej przegrodą pojedynczą. Jeżeli zabezpiecza się wodę pitną przed przepływem zwrotnym płynu kategorii 4 lub 5, to przegroda pojedyncza nie jest zabezpieczeniem wystarczającym. Przegrodę podwójną z medium bezpieczeństwa (cieczą lub gazem) pomiędzy przegrodami oraz akustycznym bądź wizualnym systemem alarmowym zawsze uważa się za skuteczne oddzielenie wody pitnej od drugiego płynu.
5.4.1.2 Bezpośrednie zabezpieczenie konsumenta
Jeżeli zabezpiecza się wodę pitną przed płynem kategorii 4 lub 5 a na odpływie z urządzenia przeznaczenie wody ma charakter sanitarny bądź związany z żywnością, to wymagana jest przegroda podwójna.
5.4.2 Skuteczność przegród
Skuteczność oddzielenia przegrodami pojedynczymi i podwójnymi określają odpowiednie normy.
5.5 Przerwa powietrzna na spuście
Wszelkie urządzenia podłączone do instalacji wodociągowej mające spust wody powinny być wyposażone w szczelinę powietrzną na odprowadzeniu tej wody do sieci kanalizacyjnej. Przerwa powietrzna powinna spełniać wymagania podane w rozdziale 9. W przeciwnym razie płyn w urządzeniu należy uważać za płyn kategorii 5.
5.6 Matryca instalacji
Tablica 1 – Matryca instalacjiPo przeprowadzeniu analizy instalacji oraz określeniu kategorii płynu, przed którym należy ją zabezpieczyć, a także jej charakterystyki technicznej (patrz pkt 5.3 do 5.5), można ustalić zagrożenie zanieczyszczenia wody pitnej. Podczas przeprowadzania analizy należy pominąć wszystkie zamontowane wcześniej w urządzeniu lub w instalacji zabezpieczenia przed przepływem zwrotnym. Wypełnienie powyższej matrycy kończy się wstawieniem znaku krzyżyka zgodnie z występującym parametrem wynikającym z matrycy instalacji.
5.7 Zespoły zabezpieczające
5.7.1 Informacje ogólne
Symbol graficzny zespołu zabezpieczającego składa się z sześciokąta zawierającego literę, oznaczającą rodzinę zabezpieczeń oraz literę wskazującą na typ zabezpieczenia w obrębie danej rodziny.
przykład: AA
Układ hydrauliczny instalacji lub urządzenia podłączonego do instalacji może mieć kilka zespołów zabezpieczających; każdy zespół składa się z urządzenia zabezpieczającego oraz urządzeń towarzyszących niezbędnych do zabezpieczenia wody oraz do jego prawidłowego działania, przeglądu oraz konserwacji (np. zawór odcinający, filtr siatkowy itp.).
Samo urządzenie zabezpieczające jest zmontowanym wyrobem końcowym, gotowym do zainstalowania w układzie hydraulicznym.
Charakterystyki rodzin oraz typów zabezpieczeń, wraz z rysunkami poglądowymi, przedstawiono w 5.7.3.
W celu zapewnienia pełnej ochrony przed zanieczyszczeniem, niezbędny jest prawidłowy montaż zespołu zabezpieczającego przed przepływem zwrotnym. Przy doborze zespołu zabezpieczającego przed przepływem zwrotnym należy upewnić się, że na pracę urządzenia nie będzie miało wpływu jego położenie ani kąt zamontowania.
Części składowe zespołu zabezpieczającego połączone z urządzeniem zabezpieczającym mogą stanowić następujące elementy:
Dodatkowo urządzenia powinny zostać zamontowane zgodnie z instrukcją zawartą w dokumentacji technicznej dostarczonej przez producenta, pod warunkiem że nie wpływa to na bezpieczeństwo zabezpieczenia.
5.7.2 Wymagania funkcjonalne dotyczące zespołów zabezpieczających przed przepływem zwrotnym
Zespoły zabezpieczające powinny być tak skonstruowane, aby bezpiecznie zapobiegały przepływom zwrotnym zanieczyszczonego płynu do instalacji wodociągowej, powstałym w wyniku przeciwciśnienia zwrotnego oraz/lub zalewarowania. Stopień zabezpieczenia i metoda działania urządzenia zabezpieczającego, tj. układ przerwy powietrznej, otwór napowietrzający bądź układ mechaniczny, zależeć będzie od kategorii płynu zanieczyszczającego, przed którym chroniona jest instalacja wodociągowa. Z wyjątkiem szczególnych obszarów zastosowań urządzenia zabezpieczające przed przepływem zwrotnym powinny prawidłowo działać bez dodatkowych modyfikacji lub regulacji w następujących warunkach:
Wymagania techniczne dotyczące urządzenia zabezpieczającego powinny obejmować badanie wytrzymałościowe dla przewidywanego okresu eksploatacji urządzenia. Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed przepływem zwrotnym zostało zaprojektowane w ten sposób, aby gromadziło wodę, należy je wyposażyć w otwór spustowy.
Wewnętrzne i zewnętrzne części tych urządzeń powinny być dostępne w celu:
W przypadku urządzeń o średnicach DN > 50 mm zaleca się wykonanie powyższych czynności w miejscu zamontowania urządzenia.
Części wymienialne powinny być tak zaprojektowane, aby przy ich ponownym montażu nie występowała możliwość popełnienia błędu i dana część pasowała tylko w oryginalnym położeniu (bez ryzyka zamontowania odwrotnego itp.). Części urządzenia mające wpływ na jego nastawy powinny mieć ustalone położenie bez możliwości regulacji. Szczegóły zawarte są w odpowiedniej normie produktu. Dodatkowe elementy napędowe (elektryczne, pneumatyczne itp.) nie powinny wpływać ujemnie na działanie funkcji zabezpieczającej przed przepływem zwrotnym danego urządzenia. Materiały powinny być dobrane zgodnie z opisem w 4.4.
5.7.3 Charakterystyka poszczególnych zespołów zabezpieczających
Patrz załącznik A.
5.8 Matryca zespołów zabezpieczających odpowiednia do kategorii płynów
Zakres stosowania poszczególnych zespołów zabezpieczających podano w tablicy 2.
Matryca zespołów zabezpieczających.6.1 Wybór zespołu zabezpieczającego
W przypadku zespołów zabezpieczających urządzenia, zainstalowanych w punkcie czerpalnym, należy przeprowadzić analizę zgodnie z metodą opisaną w rozdziale 5. Dopuszcza się także zastosowanie zespołów zabezpieczających podanych w tabeli 3.
Tablica 36.2 Umiejscowienie zespołów zabezpieczających
Zespół zabezpieczający powinien być wbudowany w urządzenie lub wyposażenie służące do poboru wody z instalacji wodociągowej. Jeśli z technicznie uzasadnionych przyczyn tak nie jest, należy go zainstalować bezpośrednio na podłączeniu zasilania tak, aby zapewnić ochronę wody pitnej.
Instalacje wykorzystywane do celów innych niż bytowo-gospodarcze, z uwagi na swoją złożoność, wymagają szczegółowej i kompleksowej analizy zgodnie z rozdziałem 5. W przypadku, gdy analiza taka nie jest możliwa, jedynym dopuszczonym zabezpieczeniem jest przerwa powietrzna z rodziny A, typu A, B lub D.
Analiza techniczna zagrożenia oparta jest na badaniu wykorzystania wody w instalacji na odpływie za punktem dostawy wody określonym przez służby wodociągowe lub przepisy. Zespół zabezpieczający przed przepływem zwrotnym powinien zostać zamontowany w odpowiednim miejscu w punkcie początkowym wewnętrznej sieci wodociągowej:
Przerwa powietrzna na spuście powinna zostać wykonana w postaci pełnego rozłączenia bądź otworów umożliwiających wlot powietrza.
Przerwa powietrzna na spuścieObjaśnienia
1 Krawędź wylotu
2Poziom przelewowy
Wylot E: średnica otworu E
Odprowadzenie G: średnica otworu G
Otwory wlotowe powietrza: S1, S2 przekroje poprzeczne wlotów powietrza
e: najmniejszy wymiar do obliczeń przekroju poprzecznego
Wymagania
b≥G
b ≥ 20 mm
G ≥ E oraz odprowadzenie (G) powinno być zdolne do odprowadzenia pełnego przepływu ze spustu
S1 + S2 + ...... ≥b×2π G/3
e ≥ 4 mm
Zapraszamy do wysłuchania 30. odcinka podcastu Pewny Lokal.
Dowiedz się, jak zaoszczędzić czas i nerwy na odbiorze technicznym.
Działamy na terenie całej Polski.
Możemy wykonać odbiór mieszkania w dowolnym terminie.
Audyty wykonują przeszkoleni inżynierowie i inspektorzy.
Ustandaryzowane odbiory mieszkań według sprawdzonego schematu.
Doświadczenie z setek audytów technicznych i prawnych w jednym miejscu.
Zobacz, z jakimi przykładowymi problemami spotkał się inżynier Karol podczas odbiorów nieruchomości
Audyt nieruchomości to nie tylko równe posadzki i bezpieczne instalacje.
Kliknij na ikonę 
żeby dowiedzieć się
więcej o usłudze!
797 014 014
Rezerwuj usługę
