Artykuł analizuje problematykę odpłatności za polskie normy budowlane, które są przywoływane w rozporządzeniach ministerialnych jako obowiązkowe. W ramach protestu przeciwko ograniczaniu jawności prawa, publikujemy pełną treść normy PN-B-02151-2:2018-01, określającej dopuszczalne natężenie dźwięku w pomieszczeniach mieszkalnych i użyteczności publicznej.
W Polsce obowiązuje żelazna zasada: ignorantia iuris nocet – nieznajomość prawa szkodzi. Obywatel ma obowiązek stosować się do przepisów, a państwo ma obowiązek umożliwić mu ich bezpłatne poznanie. Jednak w polskim systemie prawnym istnieje niebezpieczna "szara strefa" – normy techniczne. Aby przełamać tę barierę, udostępniliśmy zbiór wykupionych przez nas norm budowlanych, z których każdy może teraz skorzystać bezpłatnie. O tym, dlaczego zdecydowaliśmy się na ten krok i jakie ma on znaczenie dla praworządności, opowiada dr Piotr Semeniuk w 30. odcinku podcastu.
Norma PN-B-02151-2:2018-01, dotycząca ochrony przed hałasem, nie jest jedynie dobrowolną wskazówką dla pasjonatów. Jest ona fundamentem. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stosowanie tej normy jest obowiązkowe przy projektowaniu, budowie i przebudowie każdego budynku mieszkalnego w kraju.
Dlaczego zatem dostęp do niej kosztuje?
Obecnie Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) traktuje normy jak produkt rynkowy, sprzedając dostęp do nich za niemałe kwoty. Uważamy, że jest to sytuacja niedopuszczalna z kilku powodów:
1. Normy to prawo techniczne: W momencie, gdy rozporządzenie (akt prawny) odwołuje się do konkretnej normy, staje się ona integralną częścią systemu prawnego. Ukrywanie części prawa za płatną barierą to uderzenie w zasady demokratycznego państwa prawnego.
2. Bariera dla obywatela i specjalisty: Inżynier, student, a przede wszystkim zwykły lokator, który chce sprawdzić, czy deweloper nie sprzedał mu "akustycznego bubla", musi zapłacić za dostęp do wytycznych, które państwo uznało za obowiązkowe. To prywatyzacja zysków z wiedzy, która powinna służyć bezpieczeństwu publicznemu.
Kupujesz lub sprzedajesz nieruchomość?
Uniknij kosztownych błędów! W 60 sekund odpowiedz na 5 prostych pytań, a my powiemy Ci, na co uważać!
3. Brak transparentności: Deweloperzy i wykonawcy często korzystają z faktu, że przeciętny obywatel nie zna treści norm. Darmowy dostęp do tych danych to jedyne narzędzie, które pozwala realnie kontrolować jakość oddawanych do użytku mieszkań.
Publikując poniższą normę, przywracamy jawność standardom, które bezpośrednio wpływają na Twoje zdrowie i komfort życia.
PN-B-02151-2:2018-01 Akustyka budowlana - Ochrona przed hałasem w budynkach
Część 2: Wymagania dotyczące dopuszczalnego poziomu dźwięku w pomieszczeniach
W niniejszej normie określono dopuszczalne poziomy dźwięku A hałasu w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi – w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej, wytwarzanego przez urządzenia wyposażenia technicznego budynków, mieszkań i pomieszczeń usługowych oraz spowodowanego działalnością lokali usługowych. Norma dotyczy oceny hałasu w budynku pochodzącego od źródeł zlokalizowanych w tym samym budynku lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie.
Zakres ochrony przed hałasem według niniejszej normy obejmuje następujące główne grupy hałasu:
I. Hałas pochodzący od urządzeń stanowiących wyposażenie techniczne budynków (w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie):
a) przenikający z pomieszczeń technicznych budynku – wytwarzany np. przez pompy oraz piece c.w. i c.o., wentylatory, stacje transformatorów, urządzenia dźwigów zainstalowane w maszynowniach i szybach dźwigowych;
b) pochodzący od urządzeń instalacyjnych usytuowanych na zewnątrz budynku (na budynku lub w jego sąsiedztwie), takich jak np. klimatyzatory, czerpnie lub wyrzutnie powietrza, urządzenia wentylacyjne, transformatory;
c) pochodzący od wentylacji mechanicznej, instalacji grzewczej i/lub klimatyzacji i innych urządzeń z nimi związanych;
d) wywołany użytkowaniem urządzeń instalacyjnych w innych pomieszczeniach (w przypadku budynków mieszkalnych – w innych mieszkaniach budynku), takich jak: instalacja wodociągowa, sanitarna, wentylacyjna czy klimatyzacyjna, m.in. krany w kuchni i łazience, prysznice, wanny (zwłaszcza z hydromasażem), wc;
e) innych niż urządzenia instalacyjne (np. powstający podczas otwierania i zamykania bram garaży oraz drzwi wejściowych do budynku, użytkowania wjazdów do garaży, sygnały dźwiękowe domofonów).
II. Hałas spowodowany działalnością i eksploatacją:
a) lokali usługowych, w tym wywołany działaniem znajdujących się tam urządzeń,
b) lokali z muzyką i/lub tańcem w pomieszczeniach usługowych.
III. Hałas pochodzący od nowych urządzeń wymienionych w poz. I i II, które nie były uwzględnione na etapie odbioru budynku.
Niniejszą normę stosuje się przy projektowaniu, wznoszeniu, nadbudowie, rozbudowie, przebudowie, zmianie sposobu użytkowania i eksploatacji budynków mieszkalnych wielorodzinnych i jednorodzinnych, budynków zamieszkania zbiorowego i budynków użyteczności publicznej.
W normie nie uwzględniono pomieszczeń, dla których wymagania dotyczące ochrony przed hałasem są podyktowane specjalnymi względami użytkowymi, np.: rozgłośnie radiowe i telewizyjne, laboratoria do badań akustycznych.
Do stosowania niniejszego dokumentu są niezbędne podane niżej dokumenty, które, w całości lub w części, zostały w nim normatywnie powołane. W przypadku powołań datowanych ma zastosowanie wyłącznie wydanie cytowane. W przypadku powołań niedatowanych stosuje się ostatnie wydanie dokumentu powołanego (łącznie ze zmianami).
Dla celów niniejszego dokumentu stosuje się terminy i definicje wymienione niżej.
3.1 poziom hałasu od urządzeń wyposażenia technicznego
wartość średniego równoważnego lub maksymalnego poziomu dźwięku A w pomieszczeniu otrzymana z pomiarów metodą uproszczoną wg PN-EN ISO 10052 lub metodą dokładną wg PN-EN ISO 16032
3.2 równoważny poziom dźwięku A
LAeq
poziom dźwięku A, uśredniony dla czasu obserwacji równego operacyjnemu cyklowi pracy urządzenia, określonego w PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032
3.3 maksymalny poziom dźwięku A
LAF max
maksymalny, zmierzony z zastosowaniem czasowej charakterystyki korekcyjnej F, poziom dźwięku A, występujący w czasie całego cyklu pracy urządzenia, określonego w PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032
3.4 równoważny poziom dźwięku C
LCeq
poziom dźwięku C uśredniony dla czasu obserwacji równego operacyjnemu cyklowi pracy urządzenia, określonego w PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032
3.5 maksymalny poziom dźwięku C
LCF max
maksymalny, zmierzony z zastosowaniem czasowej charakterystyki korekcyjnej F, poziom dźwięku C, występujący w czasie całego cyklu pracy urządzenia, określonego w PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032
3.6 wzorcowy maksymalny poziom dźwięku A
LAF max, nT
poziom dźwięku A wyznaczony z wzoru
LAF max,nT = LAF max – k
w którym
LAF max – maksymalny poziom dźwięku A
k – wskaźnik pogłosu
3.7 wzorcowy równoważny poziom dźwięku A
LA eq, nT
poziom dźwięku A wyznaczony z wzoru
LAeq nT = LA eq – k
w którym
LAeq – równoważny poziom dźwięku A
k – wskaźnik pogłosu
3.8 wskaźnik pogłosu
k
dziesięć logarytmów dziesiętnych stosunku rzeczywistego czasu pogłosu T w pomieszczeniu odbiorczym do czasu pogłosu odniesienia T0, wyrażony w decybelach
przy czym:
T – czas pogłosu,
T0 = 0,5 s dla pomieszczeń mieszkalnych (dla innych pomieszczeń przyjmuje się wartości wg PN-B-02151-4)
UWAGA do hasła: T – jest obliczane ze średniej arytmetycznej czasów pogłosu w pasmach oktawowych 500 Hz, 1 kHz oraz 2 kHz z wzoru: T= 1/3 (T500 + T1000 + T2000) (4)
Wskaźnik pogłosu k określa się wg metody podanej w PN-EN ISO 10052.
3.9 poziom ciśnienia akustycznego hałasu
poziom ciśnienia akustycznego równoważny lub maksymalny dla cyklu pracy źródła
3.10 tło akustyczne
poziomy ciśnienia akustycznego w pomieszczeniu po wyłączeniu źródła hałasu i wyeliminowaniu hałasów przypadkowych
3.11 szczególne rodzaje hałasu
3.11.1 hałas tonalny
hałas, w którego 1/3-oktawowym widmie poziomu dźwięku LA występuje przynajmniej jedna składowa o poziomach co najmniej o 5 dB większych od poziomów hałasu w pasmach sąsiadujących
3.11.2 hałas niskoczęstotliwościowy
hałas, w którego widmie znaczącą rolę odgrywają składowe o częstotliwościach równych 250 Hz lub mniejszych.
UWAGA do hasła: Hałas uznaje się za niskoczęstotliwościowy, jeśli różnica między poziomem dźwięku A a poziomem dźwięku C (równoważnym lub maksymalnym) jest większa niż 20 dB (LC – LA = 20 dB) lub jeśli w widmie hałasu, zmierzonym w pasmach 1/3-oktawowych z zakresu od 12.5 Hz do 250 Hz, występuje przynajmniej jedna składowa o poziomie o 5 dB większym od poziomu określonego charakterystyką LA10, opisaną wzorem
LA10 = 10 – kA (5)
w którym:
LA10 – wartości poziomów ciśnienia akustycznego w pasmach oktawowych
kA – wartości charakterystyki korekcyjnej A dla częstotliwości środkowych kolejnych pasm tercjowych z zakresu od12,5 Hz do 250 Hz
Wartości LA10 i kA są następujące:
Wartości LA10 i kA3.11.3 hałas impulsowy
hałas składający się z co najmniej jednego zdarzenia dźwiękowego o czasie trwania krótszym niż 1 s i maksymalnym poziomie dźwięku przewyższającym wartość LAeq dla tego hałasu o więcej niż 10 dB.
3.12 czasowa charakterystyka korekcyjna
wykładnicza funkcja czasu mająca określoną stałą czasową, stosowana do czasowego korygowania kwadratu ciśnienia akustycznego sygnału. Wartością docelową wykładniczej stałej czasowej dla czasowej charakterystyki korekcyjnej S (slow) jest 1 s, dla czasowej charakterystyki korekcyjnej F (fast) jest 0,125 s
[ŹRÓDŁO: PN-EN 61672-1, definicja 3.4]
Parametrami oceny hałasu są:
a) równoważny poziom dźwięku A, LAeq,nT, odniesiony do warunków i cyklu pracy danego urządzenia instalacyjnego, wg PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032;
b) maksymalny poziom dźwięku A, LAFmax,nT, zmierzony z zastosowaniem czasowej charakterystyki korekcyjnej F wg PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032;
c) w przypadkach szczególnych rodzajów hałasu – widmo hałasu wyrażone poziomem ciśnienia akustycznego hałasu równoważnego lub maksymalnego dla cyklu pomiarowego, zmierzonego w pasmach 1/3-oktawowych.
Jeśli ocena dotyczy źródła instalacyjnego, którego cykl pomiarowy nie jest określony w ww. normach, cykl ten należy ustalić indywidualnie, zgodnie z zaleceniami podanymi w B.9 Załącznika B do norm PN-EN ISO 10052 lub PN-EN ISO 16032.
Parametrem oceny hałasu pochodzącego od urządzeń technicznego wyposażenia budynku, innych niż urządzenia instalacyjne oraz hałasu pochodzacego od lokali usługowych zlokalizowanych w budynku jest maksymalny poziom dźwięku A, LAFmax,nT, zmierzony z zastosowaniem czasowej charakterystyki korekcyjnej F.
Dopuszczalne wartości wzorcowego równoważnego i wzorcowego maksymalnego poziomu dźwięku podano w Tablicy 1.
Dopuszczalny poziom dźwięku A
Dopuszczalny poziom dźwięku A (ciąg dalszy)a Jeżeli występuje hałas tonalny i/lub niskoczęstotliwościowy i/lub impulsowy, wartości najwyższego dopuszczalnego poziomu dźwięku A zmniejsza się o 5 dB.
b W przypadku pokoi dziennych połączonych z kuchnią, w odniesieniu do hałasu występującego tylko w porze dziennej (6:00 – 22:00), dopuszcza się poziom większy o 5 dB.
c Dopuszcza się stosowanie dodatkowych dźwięków o indywidualnie dopasowanej wartości poziomu hałasu do maskowania transmisji dźwięków mowy w biurze wielkoprzestrzennym, z jednoczesnym zachowaniem wartości dopuszczalnych w pomieszczeniu przy wyłączonym hałasie maskującym.
Dopuszczalne poziomy hałasu odnoszą się do pomieszczeń z zamkniętymi drzwiami i oknami (z zapewnioną wymaganą wymianą powietrza) i umeblowanych (zagospodarowanych). W przypadku pomieszczeń nieumeblowanych zmierzony poziom hałasu należy przed porównaniem z wartością dopuszczalną skorygować o wskaźnik pogłosu k wg 3.8.
Podane dopuszczalne poziomy hałasu odnoszą się do pory użytkowania lokalu, bez rozróżnienia na porę dzienną i nocną.
Poziom dźwięku A w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej należy kontrolować metodą uproszczoną wg PN-EN ISO 10052. Należy wyznaczyć poziom dźwięku A – równoważny i maksymalny – z zastosowaniem czasowej charakterystyki korekcyjnej F, dla cyklu pracy uwzględniającego wszystkie fazy pracy ocenianego źródła. Cykle pracy typowych urządzeń opisano zarówno w PN-EN ISO 10052, jak i PN-EN ISO 16032. Jeśli ocena dotyczy źródła, którego cykl pracy (cykl oceny) nie jest określony w ww. normach, cykl ten należy ustalić indywidualnie, zgodnie z zaleceniami PN-EN ISO 10052 jak i PN-EN ISO 16032.
W przypadku oceny warunków akustycznych w pomieszczeniu, ocenie podlega wyznaczony poziom dźwięku A, bez korekty spowodowanej wpływem tła akustycznego wg PN-EN ISO 16032, dla najbardziej niekorzystnego typowego przypadku pracy wszystkich źródeł hałasu instalacyjnego.
W przypadkach szczególnych i spornych należy dodatkowo wykonać pomiary widma hałasu w pasmach oktawowych metodą dokładną wg PN-EN ISO 16032.
Zapraszamy do wysłuchania 30. odcinka podcastu Pewny Lokal.
Dowiedz się, jak zaoszczędzić czas i nerwy na odbiorze technicznym.
Działamy na terenie całej Polski.
Możemy wykonać odbiór mieszkania w dowolnym terminie.
Audyty wykonują przeszkoleni inżynierowie i inspektorzy.
Ustandaryzowane odbiory mieszkań według sprawdzonego schematu.
Doświadczenie z setek audytów technicznych i prawnych w jednym miejscu.
Zobacz, z jakimi przykładowymi problemami spotkał się inżynier Karol podczas odbiorów nieruchomości
Audyt nieruchomości to nie tylko równe posadzki i bezpieczne instalacje.
Kliknij na ikonę 
żeby dowiedzieć się
więcej o usłudze!
797 014 014
Rezerwuj usługę
