Ze względu na naturalne właściwości szkła i liczne procesy, którym jest ono poddawane podczas produkcji, efekt końcowy może nie być do końca idealny. Przeczytaj poniższy artykuł i dowiedz się, jakie normy budowlane obowiązują podczas odbioru szyb w mieszkaniu, jakie są dopuszczalne odchyłki od normy, w jaki sposób dokonuje się oceny oszklenia w mieszkaniu.
Aby obiektywnie ocenić stan zamontowanych oszkleń, należy stosować odpowiednie normy. Pozwalają one ujednolicić sposób kontroli oraz ograniczyć subiektywne oceny. W przypadku szyb zespolonych podstawowym dokumentem jest norma PN-EN 1279. Określa ona wymagania dla szyb izolacyjnych zespolonych. Wskazuje również zasady ich kontroli wzrokowej oraz dopuszczalne odchylenia jakościowe.
Uzupełniająco stosuje się normy PN-EN ISO 12543-6 oraz PN-EN 1096-1. Pierwsza z nich dotyczy szkła laminowanego i bezpiecznego. Druga odnosi się do szkła z powłokami. Dodatkowym dokumentem są Kryteria Techniczne nr 20/S opracowane przez Instytut Szkła i Ceramiki. Stanowią one praktyczne rozwinięcie zapisów norm i pomagają w ich interpretacji. Ocena jakości oszkleń powinna być przeprowadzona w ściśle określonych warunkach. Ma to na celu zapewnienie porównywalności wyników.
Dowiedz się, jak zaoszczędzić czas i nerwy na odbiorze technicznym.
Obserwację wykonuje się z odległości 2 metrów. Jest to dystans odpowiadający standardowemu użytkowaniu pomieszczenia. Zmniejszenie tej odległości może prowadzić do zauważenia drobnych niedoskonałości, które w praktyce nie mają znaczenia. Kąt obserwacji powinien być prosty względem powierzchni szyby. Oznacza to, że oceniający patrzy na szybę na wprost, a nie pod kątem. Taki sposób obserwacji eliminuje zniekształcenia optyczne i refleksy świetlne. Tło powinno być jednolite i szare. Unika się w ten sposób wpływu kontrastowych elementów otoczenia, które mogą uwydatniać drobne rysy lub zabrudzenia. Ocena powinna odbywać się przy świetle dziennym, najlepiej przy jasnym, rozproszonym niebie. Nie należy wykonywać kontroli przy bezpośrednim nasłonecznieniu ani przy sztucznym oświetleniu.
Podczas oceny należy patrzeć przez szybę, a nie bezpośrednio na jej powierzchnię. Jest to istotne, ponieważ szyba pełni funkcję przegrody przezroczystej. Jej jakość powinna być oceniana z perspektywy użytkownika, który korzysta z niej w sposób naturalny. Ewentualna wada powinna zostać zauważona w ciągu 20 sekund od rozpoczęcia obserwacji. Jest to czas przyjęty w normach jako wystarczający do wykrycia istotnych nieprawidłowości.
Jeżeli wada zostanie dostrzeżona dopiero po dłuższym czasie, uznaje się, że nie ma ona istotnego wpływu na komfort użytkowania. Takie niedoskonałości nie są traktowane jako wady w rozumieniu norm. Jeżeli natomiast wada nie jest widoczna z odległości 2 metrów, nie kwalifikuje się jej jako wady. Oznacza to, że drobne rysy, punkty czy zanieczyszczenia, które można zauważyć jedynie z bliska, nie stanowią podstawy do reklamacji. Stosowanie powyższych zasad pozwala na rzetelną i powtarzalną ocenę jakości oszkleń. Dzięki temu możliwe jest rozstrzyganie ewentualnych sporów w oparciu o obiektywne kryteria, a nie indywidualne odczucia użytkownika.
W szybach zespolonych mogą występować różne rodzaje wad. Część z nich jest uznawana za dopuszczalną w świetle obowiązujących norm. Pozostałe traktuje się jako niedopuszczalne. Do wad niedopuszczalnych zalicza się wtrącenia ciał obcych. Są to zanieczyszczenia znajdujące się wewnątrz szyby. Nie powinny występować w żadnej postaci. Niedopuszczalne są również pęcherze powietrza otwarte. Tego typu nieciągłości wpływają na trwałość i szczelność pakietu szybowego.
Pęcherze powietrza zamknięte mogą występować, ale tylko do określonej wielkości. Dopuszczalna średnica wynosi do 2 mm. Większe pęcherze są traktowane jako wada. Rysy na powierzchni szyby są dopuszczalne, o ile spełniają określone warunki. Ich długość nie może przekraczać 75 mm. Istotne jest również, aby nie występowało ich miejscowe zagęszczenie. Skupisko rys w jednym obszarze może zostać uznane za wadę, nawet jeśli pojedyncze rysy mieszczą się w normie.
Tolerancja ułożenia ramki względem krawędzi szyby wynosi do 2 mm. Oznacza to, że niewielkie przesunięcia są dopuszczalne i nie stanowią podstawy do uznania wady. W przypadku szyb dwukomorowych również obowiązuje tolerancja ustawienia ramek. Dopuszczalne odchylenie wynosi 2 mm.
Dopuszczalne są także wypływy butylu. Warunkiem jest ich równomierne występowanie. Maksymalna szerokość takich wypływów nie powinna przekraczać 2 mm. Oględzin szyb nie należy przeprowadzać w warunkach silnego nasłonecznienia. Nie powinno się także używać urządzeń powiększających. Takie działania mogą prowadzić do zawyżonej oceny ilości i wielkości wad.
Ocena rys powinna dotyczyć wyłącznie tych o długości powyżej 0,15 mm. Mniejsze rysy nie podlegają klasyfikacji w trakcie standardowej kontroli. Samo stwierdzenie obecności rys nie oznacza, że szyba jest wadliwa. Decydujące znaczenie ma ich długość oraz rozmieszczenie. Jeżeli długość rysy przekracza 75 mm, uznaje się ją za wadę niedopuszczalną. Podobnie w sytuacji, gdy większa liczba krótszych rys tworzy widoczne zaburzenie powierzchni. W takim przypadku wada również kwalifikuje szybę jako niezgodną z wymaganiami.
Dowiedz się, jak zaoszczędzić czas i nerwy na odbiorze technicznym.
Ekspert wyjaśnia wszystkie Twoje wątpliwości.
Działamy na terenie całej Polski.
Możemy wykonać odbiór mieszkania w dowolnym terminie.
Audyty wykonują przeszkoleni inżynierowie i inspektorzy.
Ustandaryzowane odbiory mieszkań według sprawdzonego schematu.
Doświadczenie z setek audytów technicznych i prawnych w jednym miejscu.
Zobacz jedną z naszych lekcji.
Audyt nieruchomości to nie tylko równe posadzki i bezpieczne instalacje.
Kliknij na ikonę 
żeby dowiedzieć się
więcej o usłudze!
797 014 014
Rezerwuj usługę
