Polska strategia zakłada przeprowadzenie około 7,5 mln termomodernizacji do 2050 roku, w tym 4,7 mln modernizacji głębokich. Nie oznacza to jednak, że państwo zapłaci za wszystkie remonty. Koszty mają być dzielone między właścicieli nieruchomości, krajowe i unijne programy dotacyjne, samorządy oraz banki. Wyjaśniamy, jakie źródła finansowania są dostępne i dlaczego Krajowy Plan Renowacji Budynków nie jest równoznaczny z bezpłatnym remontem każdego domu.
Polskie budynki czeka wielka modernizacja. Zgodnie z obowiązującą długoterminową strategią do 2050 roku powinno zostać przeprowadzonych około 7,5 mln inwestycji termomodernizacyjnych. Aż 4,7 mln z nich mają stanowić modernizacje głębokie, obejmujące nie tylko wymianę źródła ciepła, lecz także ocieplenie przegród, wymianę stolarki i poprawę efektywności instalacji.
Skala planu jest ogromna, ale samo wskazanie liczby remontów nie odpowiada na najważniejsze pytanie: kto za nie zapłaci?
Obejrzyj rozmowę naszych pracowników o termowizji.
Nie istnieje jeden fundusz, z którego zostaną sfinansowane wszystkie polskie domy. Koszt ma być rozłożony pomiędzy właścicieli nieruchomości, programy publiczne, środki Unii Europejskiej, fundusze krajowe, samorządy i sektor bankowy. Dotacje będą kierowane przede wszystkim do gospodarstw wymagających wsparcia, ale w przypadku większości inwestycji nadal potrzebny będzie wkład własny.
Określenie „wielki plan remontów” wymaga doprecyzowania. Polska posiada Długoterminową strategię renowacji budynków, w której zapisano cele do 2050 roku. Dokument ten ma jednak zostać zastąpiony przez Krajowy Plan Renowacji Budynków, wynikający z unijnej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, czyli EPBD.
Krajowy plan powinien zawierać:
Ministerstwo Rozwoju i Technologii wyjaśnia, że Krajowy Plan Renowacji Budynków ma zastąpić obecną strategię i połączyć działania dotyczące budynków publicznych oraz prywatnych. Sam plan będzie jednak dokumentem strategicznym, a nie automatyczną obietnicą dotacji dla każdego właściciela. MRiT – wdrażanie dyrektywy EPBD w Polsce.
Pierwszy projekt krajowego planu powinien zostać przekazany Komisji Europejskiej do 31 grudnia 2025 roku. Polska nie dotrzymała tego terminu. W marcu 2026 roku Komisja Europejska wszczęła w tej sprawie postępowanie i wezwała Polskę do przedstawienia dokumentu. Komisja Europejska – postępowania dotyczące krajowych planów renowacji.
W opublikowanej w lipcu 2026 roku pierwszej ocenie Komisji znalazło się 16 kompletnych projektów krajowych planów. Polski dokument nie został ujęty w tej grupie. Komisja zapowiedziała ocenę pozostałych planów w dalszej części 2026 roku. Ostateczne krajowe plany mają zostać przedstawione do 31 grudnia 2026 roku. Komisja Europejska – National Building Renovation Plans.
Nie należy więc przedstawiać polskiego planu jako zakończonego systemu, w którym zostały już ostatecznie określone wszystkie źródła pieniędzy i obowiązki właścicieli.
Według danych wykorzystanych w obowiązującej strategii w Polsce znajduje się około 14,2 mln budynków. Niemal 40% z nich stanowią mieszkalne budynki jednorodzinne. Znaczna część starszych domów charakteryzuje się wysokim zapotrzebowaniem na energię i wymaga modernizacji.
Strategia zakłada następujące średnie tempo inwestycji:
Łącznie w okresie 2021–2050 ma zostać przeprowadzonych około 7,5 mln termomodernizacji. MRiT – efektywność energetyczna budynków.

Wskazanych wartości nie należy traktować jako liczby już wykonanych remontów ani przyznanych dotacji. Są to cele strategiczne. Osiągnięcie ich będzie zależało od dostępności finansowania, zdolności wykonawczych rynku, cen materiałów i zainteresowania właścicieli.
Nie. Dyrektywa EPBD nie wyznacza jednakowego terminu obowiązkowej termomodernizacji każdego prywatnego domu.
W odniesieniu do budynków mieszkalnych państwa UE mają przyjąć krajowe trajektorie prowadzące do zmniejszenia średniego zużycia energii pierwotnej:
Co najmniej 55% wymaganej redukcji ma wynikać z renowacji budynków o najgorszej charakterystyce energetycznej. Państwa zachowują jednak swobodę wyboru konkretnych budynków i instrumentów. Cele odnoszą się do całego krajowego zasobu mieszkaniowego, a nie do każdego domu oddzielnie. Komisja Europejska – dyrektywa dotycząca charakterystyki energetycznej budynków.
Nie oznacza to, że w przyszłości nie pojawią się dodatkowe wymagania krajowe. Ich treść powinna jednak wynikać z polskich ustaw i rozporządzeń, a nie z medialnej interpretacji samej dyrektywy.
Finansowanie będzie zależało od rodzaju budynku, dochodu właściciela, zakresu robót i wybranego programu. Inaczej wygląda wsparcie dla domu jednorodzinnego, inaczej dla wspólnoty mieszkaniowej, a jeszcze inaczej dla budynku komunalnego.
Rodzaj inwestycji Możliwe źródło wsparcia Co pozostaje po stronie właściciela? Najważniejsze ograniczenie Dom jednorodzinny Program Czyste Powietrze Wkład własny, VAT, kwota ponad limity i koszty niekwalifikowane Dotacja zależy od dochodu i standardu energetycznego Dom jednorodzinny właściciela rozliczającego PIT Ulga termomodernizacyjna Najpierw trzeba ponieść wydatek z własnych środków Ulga jest odliczeniem od dochodu, a nie wypłatą 53 tys. zł Budynek wielorodzinny Program TERMO i premia BGK Kredyt, fundusz remontowy lub inne środki własne Premia spłaca część kredytu i wymaga spełnienia warunków Wspólnota lub spółdzielnia Premia termomodernizacyjna, grant OZE Pozostała część kosztów inwestycji Wsparcie nie pokrywa całego remontu Budynek komunalny Środki gminy, BGK, KPO i programy unijne Udział samorządu zależny od programu Ograniczona pula i formalne warunki naboru Dom bez prawa do dotacji Oszczędności, kredyt i ulga podatkowa Zasadniczo cały koszt inwestycji Oszczędność z ulgi zależy od podatku i dochodu
W programie Czyste Powietrze funkcjonują trzy poziomy wsparcia:
Procent dofinansowania nie oznacza pokrycia takiej samej części całej faktury. Program stosuje limity jednostkowe i maksymalne kwoty dotacji. Jeśli koszt wykonawcy przekroczy limit albo dana praca nie będzie kosztem kwalifikowanym, różnicę zapłaci beneficjent. VAT również nie jest finansowany jako koszt kwalifikowany w najwyższym poziomie. Czyste Powietrze – zakres i wysokość dofinansowania.
Aktualna odsłona programu ma budżet 10 mld zł pochodzący z Funduszu Modernizacyjnego. Wcześniej NFOŚiGW pozyskał także 13,9 mld zł z KPO i 7,6 mld zł z programu FEnIKS. Kwot tych nie można jednak traktować jako jednej nowej, niewykorzystanej puli – obejmują różne etapy finansowania i zobowiązania programu.
Właściciel lub współwłaściciel domu jednorodzinnego może odliczyć od dochodu wydatki termomodernizacyjne do 53 tys. zł. Limit dotyczy podatnika, a nie pojedynczego budynku.
Ulga nie oznacza jednak, że urząd skarbowy wypłaci właścicielowi 53 tys. zł. Jest to maksymalna kwota wydatków podlegających odliczeniu. Faktyczna korzyść zależy od:
Odliczyć można tylko tę część kosztów, której nie zwrócono podatnikowi w formie dotacji. Przedsięwzięcie powinno zostać zakończone w ciągu trzech lat, licząc od końca roku, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Niewykorzystane odliczenie można rozliczać przez maksymalnie sześć lat. Ministerstwo Finansów – ulga termomodernizacyjna.
W przypadku wspólnot, spółdzielni i innych właścicieli budynków istotną rolę pełni Program TERMO obsługiwany przez BGK.
Premia termomodernizacyjna wynosi:
Premia nie jest standardową dotacją wypłacaną właścicielowi przed remontem. Stanowi spłatę części kredytu zaciągniętego na przedsięwzięcie. Reszta kosztów nadal musi zostać pokryta z kredytu, funduszu remontowego lub innych środków inwestora. BGK – premia termomodernizacyjna.
W przypadku budynków wielorodzinnych wsparcie ze środków krajowych i KPO może wynieść do 36% kosztów termomodernizacji lub do 41%, jeżeli inwestycja zostanie połączona z OZE. Dla wybranych budynków komunalnych poziom dofinansowania może być wyższy. MRiT – termomodernizacja budynków wielorodzinnych.

Nawet wysoki poziom dotacji nie oznacza całkowicie bezpłatnego remontu. Wkład właściciela może obejmować:
Najwyższy poziom Czystego Powietrza może pokryć 100% kosztów kwalifikowanych netto, ale nie 100% dowolnie ustalonej ceny całej inwestycji.
Nie. Sama pula pieniędzy nie rozwiązuje wszystkich problemów. Realizacja milionów modernizacji będzie wymagała również:
Jeżeli liczba dotacji wzrośnie szybciej niż zdolności rynku wykonawczego, skutkiem mogą być wyższe ceny, dłuższe terminy i większe ryzyko błędów.
Zakres termomodernizacji nie powinien być ustalany wyłącznie na podstawie oferty firmy sprzedającej urządzenia grzewcze. Najpierw trzeba określić, gdzie budynek traci energię oraz jakie prace przyniosą największy efekt w relacji do kosztu.
Audyt energetyczny może wskazać:
Wykonujemy audyty energetyczne dla właścicieli planujących termomodernizację. Dokument może pomóc połączyć wymagania programu z rozwiązaniami, które są technicznie i ekonomicznie uzasadnione dla konkretnego domu.
Dyrektywa EPBD przewiduje wprowadzenie dobrowolnych paszportów renowacji. Taki dokument ma przedstawiać dopasowany do budynku plan głębokiej modernizacji realizowanej jednorazowo albo etapami.
Paszport może być przydatny dla właściciela, który nie jest w stanie wykonać wszystkich prac w jednym roku. Powinien pokazywać kolejność działań tak, aby wcześniejszy etap nie utrudniał następnego. Nie oznacza to jednak automatycznego finansowania wskazanych prac.
Polskie zasady wystawiania i wykorzystywania paszportów wymagają wdrożenia do przepisów krajowych. Ministerstwo wskazuje, że system powinien być dobrowolny, a dokumenty mają sporządzać wykwalifikowani eksperci. MRiT – dyrektywa EPBD i paszporty renowacji.
Właściwa kolejność przygotowania inwestycji ma duże znaczenie. Najpierw powinien powstać zakres techniczny, a dopiero później wniosek o finansowanie.
Należy sprawdzić przegrody, instalacje, wilgoć, wentylację i źródło ciepła.
Audyt powinien wskazać warianty modernizacji, oczekiwany efekt oraz kolejność prac.
Trzeba oszacować pełny koszt, łącznie z rusztowaniami, transportem, obróbkami i pracami towarzyszącymi.
Należy sprawdzić warunki dla konkretnego budynku i właściciela, a nie opierać się wyłącznie na reklamowanej maksymalnej kwocie.
Od pełnego kosztu inwestycji trzeba odjąć realną, a nie maksymalną teoretycznie dotację. Pozostała kwota to wkład właściciela.
W zależności od sytuacji mogą to być oszczędności, kredyt, fundusz remontowy lub finansowanie pomostowe.
Umowa powinna określać parametry materiałów, terminy, etapy płatności oraz zasady zatwierdzania prac dodatkowych.
Obejrzyj rozmowę naszych pracowników o termowizji.
Przekonaj się i obejrzyj rozmowę ekspertów.
Czy ten artykuł był pomocny?
Działamy na terenie całej Polski.
Możemy wykonać odbiór mieszkania w dowolnym terminie.
Audyty wykonują przeszkoleni inżynierowie i inspektorzy.
Ustandaryzowane odbiory mieszkań według sprawdzonego schematu.
Doświadczenie z setek audytów technicznych i prawnych w jednym miejscu.
Zobacz, na czym powinno polegać sprawdzenie stolarki okiennej podczas odbioru mieszkania.